Toen ik ziek was had ik niet veel zin tot schrijven, ondanks dat de inspiratie niet ontbrak. Eigenlijk had ik mijn kleppenprobleem wat breder willen uitlichten, maar aangezien mijn auto altijd onderwerp van gesprek is, zal ik nu een uitzondering maken. Wel een opmerking: als mijn auto de vier ton bereikt dit jaar is dit wel reden voor een feestje. Dit kan ik hier ook heel gemakkelijk noemen, aangezien ik toch nog geen 100 volgers heb!
Zoals je kunt zien aan de titel van deze blog zal ik wat schrijven over het militair hospital. Natuurlijk had dit ook enig ander onderwerp kunnen zijn, aangezien ikzelf de persoon ben die de titels verzint.
Annemarieke moest vorige week voor onderzoek naar het Militair Ziekenhuis in Utrecht. Mijn moeder was mee en achteraf de verhalen gehoord te hebben, zal ik een poging wagen de volgende keer zelf ook deel uit te nemen van dit gezelsschap. Anyway ze moest onderzocht worden voor tuberculose.. Nadat ze terug ws gekomen uit Afghanistan heeft ze last van haar longen. De dokter vroeg aan haar 'zijn we misschien zwanger?'. 'Nou' zei Anne 'ik hoop het toch niet, ik ken je net 5 minuten'. Vervolgens werden ze doorverwezen naar de volgende arts en die wist haar te vertellen dat ze het niet heeft, maar wel preventief medicatie moet slikken. Je kon dit zien als een preventieve strategie net als in de tijd van de Bosnië oorlog. De beste man legde dit mijn zusje uit die steeds gekker ging kijken. Mijn zusje is een schat, maar voor een geschiedenisles heeft ze meestal geen zin :)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten