Tja...

Vertraging door muis in vliegtuig

NEW YORK - In New York kreeg een vliegtuig zondag te maken met vertragingen door een muis. Het toestel moest naar Heathrow vliegen en de piloot weigerde op te stijgen, nadat iemand een muis in de cabine gezien had.

De 300 passagiers van moesten het vliegtuig meteen verlaten, meldt The Sun.

Hoewel het kleine knaagdiertje geen gevaar vormde voor de passagiers, kon de muis wel aan kabels en draden beginnen knagen en dat vond de piloot niet veilig.

De passagiers dachten dat de piloot een grap maakte, maar konden er uiteindelijk niet mee lachen. Volgens Delta Airways valt de piloot niets te verwijten en voerde hij gewoon de regels uit.

Eten op het strand

Enige tijd geleden gingen mijn vrienden en ik gezellig eten op het strand. Jawel, enige tijd geleden alweer want het is wel een beetje over met het lekkere, zonnige strandweer. Goed om een lang verhaal kort te maken, we aten o.a. hartige muffins.

Die waren netjes verpakt in mijn schattige Amsterdam Blond koekjesblik. Een twee weken later bedacht ik mij ineens dat ik er nog een aantal over had en dat die wel leuk zouden staan onder mijn stolp.



Ik sprintte naar mijn koekjesblik en dit was het, tamelijk teleurstellende, resultaat:

Tevredenheid

1 Timoteüs 6:6: Maar voor wie tevreden is met wat hij heeft, is het geloof grote winst.

In onze wereld is tevredenheid een vreemde straatventer, die langzaam van huis tot huis trekt en zijn waar aanbiedt: een uurlang vrede, een glimlach van acceptatie, een zucht van verlichting. Toen ik hem vroeg waarom maar zo weinig mensen hem in hun huis verwerlkomden, beschaamde zijn antwoord mij. 'weet je, ik reken een hoge prijs... Ik vraag mensen te betalen met hun schema's, frustraties en angsten. Je zou denken dat ik meer kopers zou hebben, maar vreemd genoeg lijken mensen trots te zijn op hun maagzweer en hoofdpijn.

Carglass

Feest

Het was dubbel feest afgelopen week. Mijn nieuwste aanwinst werd een rode Ford Fiësta :) Hij rijdt super, even wat gesleutel en gepoets binnenkort.. maar voorlopig kan in weer ongestoord rijden.

Daarnaast was er het 25 jarig jubileumsfeestje van mijn ouders, erg gezellig. De foto impressie volgt nog. Nu even drie nachtjes draaien. Leuk één met Ellen en dan twee met Danitsja, appeltje eitje! Mij rest jullie een goeie nacht te wensen, morgen weer tijd om te werken!

Blunder van de week

De afgelopen week ben ik trotse oppasser geweest van mijn moeder haar blauwe Saab. - Ja degene waarmee ik pas een andere auto aantikte bij het inparkeren. Wat uiteraard haar vertrouwen in mijn rijkunsten niet beschaamde. - Omdat aan haar sleutelbos ook mijn huissleutels zitten, kies ik ervoor om mijn deur overdag op slot te houden met haar sleutelbos. Daarnaast is er dus een tweede sleutelbos in omloop, namelijk die van mijzelf. Naast mijn huissleutels is er aan deze bos ook een sleutel te vinden voor mijn brievenbus beneden in de portiek.


Vanavond koos ik ervoor om tijdens mijn ontbijt de folders uitgebreid te gaan bestuderen. Ik liep naar beneden met mijn eigen sleutelbos en opende nietsvermoedend de brievenbus. Echter tot mijn grote schrik hoorde ik boven mijn voordeur in het slot vallen. Het slot waar nog de sleutelbos van mijn moeder in zat!!


Ja hoor... ik kon niet meer naar binnen. Schaamtevol bel ik aan bij mijn onderbuurman. Deze heeft mij al vaker uit benarde situaties geholpen. Maar vandaag kreeg ik geen gehoor. Ik ben uitgeweken naar mijn achterbuurvrouw Cynthia. Met haar telefoon werden de hulptroepen ingeschakeld: ouders, opa en oma, Hanneke, Frans.. het baatte niet. Mercatus spoedlijn gaf aan dat ze mij best binnen wilde laten, maar dat ik dan wel een rekening achteraf kon verwachten tussen de €100 en €150 euro. Ik bedankte vriendelijk met de boodschap dat ik dan liever een raampje intikte.


Enfin, na buurtonderzoek kwamen Cynthia en ik aan een hele hoge ladder. Deze werd tegen het balkon geplaatst en toen was het leed geleden.

Fokke en Sukke

Nieuwe auto vrijdag naar de sloop

Nou weer eens even tijd voor een echte auto-update. Zoals jullie weten zou mijn grijze Saab 900 met pensioen. Ik was er na het laatste ritje helemaal klaar mee. Zonder shoke viel die uit en met shoke liep die warm. Ik had net twee tellen mijn nieuwsbrief de deur uit gestuurd en voila een mail met een gratis af te halen auto. Ja daar had ik wel oren naar! Aangezien ik als eerste reageerde op dit mooie aanbod, werd de auto daadwerkelijk vorige week woensdag op mijn naam gezet.

Geen stuurbekrachtiging, hmmm even wennen met sturen. Het slot van de bestuurder doet het niet, ach even de benen strekken... via de bijrijderskant lukt het ook wel. Op weg naar huis dacht ik 'hij golft een beetje over de drempeltjes'. Ach ruim vier ton op de teller. Bij harder als 90 km/h begon die heel raar te shaken. Enfin, thuis aangekomen is mijn auto door mijn lief, broer en vader bekeken. Volgens mijn broer even naar de garage voor een grote beurt en dan kan ik er nog jaaaaaren plezier van hebben.

Vanavond kreeg ik dan een telefoontje van mijn moeder. Ze vroeg me te gaan zitten. Gedachten als 'ze maakt een grapje, hoe ernstig kan iets zijn', gingen door mij heen. Ik ging zitten op mijn lederlook bruine bank en toen sprak mijn moeder de verlossende woorden: 'Sorry Marijke je nieuwe auto moet ook naar de sloop. Je broer brengt hem komende vrijdag weg. De garage kan je auto niet meer redden.'

Nou dat was even heel zuur!! De jacht naar een geschikte auto kunnen we bij deze dan weer herstarten. Wie weet geeft de sloop er nog wat voor, maak ik toch een beetje winst!

Bij deze sluit ik ook weer mijn berichtgeving voor nu. Even nog een klein detail op de valreep: ik ruik naar baby. We hebben een heerlijk klein babytje van 11 dagen oud op de afdeling, met moeder uiteraard. Maar ik mag even voor drie nachtjes voor moeder spelen. Dus ik ga even kijken bij mijn kroost of het lekker in slaap is gevallen na zijn flesje. Ajuus.

Melkchocolade

Ik deed net een paaseitje wit en een paaseitje puur in m'n mond. Nee, het smaakt niet naar melkchocolade....

Update

Nou de witte bolide is het niet geworden. Ik zal jullie de technische details van mijn broer en Michiel sparen. Ondertussen bleef mijn zoektocht naar iets nieuws verder gaan. Ik heb zelfs nog twee auto's bekeken, maar ook dit mocht geen resultaat opleveren.

Nu ging vorige week mijn nieuwsbrief de deur uit, en wat voor mailtje krijg ik? Van mensen die nog een leuk autootje hadden staan! Komende woensdag ga ik dan toch echt mijn nieuwe groene bolide ophalen. Gelukkig ben ik helemaal zat van mijn saab geworden, dat het rouwproces niet verder in werking gesteld hoeft te worden.... Af en toe moet ik nog wel eens een klein stukje naar Ens op en neer, mits hij zin heeft te starten. Dan ben ik altijd blij als ik aankom zonder kokende motor of niet remmende remmen. Heel gek hij valt zelfs uit tijdens het rijden :) Ik koester goede herinneringen, maar zal hem zeker niet gaan missen!

Mijn nieuwe bolide

Gelukkig volgen wij allen het nieuws. Ik zag namelijk recent het volgende artikel:

10-03-2008 - Witte auto het einde
Met een witte auto mag je weer gezien worden. Vooral voor duurdere wagens - zoals Porsche of Land Rover - is het momenteel zeer trendy om in deze kleur rond te rijden. Maar andere merken volgen gestaag.

De opmars is opvallend omdat autodealers lange tijd witte wagens niet aan de straatstenen kwijtraakten. Een welbekende leus onder autoverkopers luidde dan ook: 'Met een witte blijf je zitten.' Vermoedelijk ingegeven door de gekte rondom de iPod en de Nintendo Wii, die ervoor hebben gezorgd dat wit weer als stijlvol en hip wordt gezien, is het nu ook weer mode om in een blanco auto rond te rijden. Sinds de jaren tachtig was de witte auto nagenoeg uit het straatbeeld verdwenen, tenzij het een bestelbus of politieauto betreft. In 2007 werden al 3000 witte auto's meer dan het jaar daarvoor verkocht, zo blijkt uit cijfers van autovereniging RAI. Porsche leverde vorig jaar 18 witte exemplaren meer af dan in 2006 (10) en bij Land Rover schoot het aantal van 9 naar 47.

"Voor dit jaar verwachten we dat die trend stevig doorzet", zegt RAI-woordvoerder Harald Bresser. "Ook de witte Fiat 500 is bijvoorbeeld erg populair. Op de grote autobeurzen zie je dat merken als Lamborghini of Bentley hun wagens in het wit uitstallen. Die beurzen zijn de catwalks van de auto-industrie en trends die daar worden ingezet, krijgen doorgaans wereldwijd gevolg bij 'goedkopere' merken."

Bij de grootste Porsche-leverancier van ons land, Porsche Centrum Leusden, was de rentree van wit al langer opgemerkt. "Misschien komt het ook doordat we steeds mooiere zomers in ons land hebben", stelt Porsche-verkoper Niels Boersma. Al meldt hij dat een witte wagen " slechts een graadje" meer koelte geeft in de zomer. Wel is een witte wagen ietsje beter voor het milieu, omdat de airconditioning minder hard hoeft te werken.

Boersma waarschuwt potentiële 'witkopers' dat de hype over een jaar of drie zo weer over kan zijn. "Dat zag je op een gegeven moment ook met appeltjesgroen. Als mensen over een jaar of vijf willen inruilen, hebben ze kans dat hun witte wagen minder waard is. " Argumenten dat witte wagens sneller vies zouden worden, hoeft de verkoper overigens niet bij zijn klanten aan te dragen. "Dan rijden ze hem wel een keer extra door de wasstraat."
(Bron: telegraaf.nl)

Nu kan ik jullie verblijden met nieuws dat de bolide dit ik morgen ga bewonderen ook wit van kleur is. Ik zal jullie up to date houden van de gang van zaken.

Nachtdiensten

Vandaag is de eerste nacht van dit jaar waarin ik denk: 'blurgh, het kan me allemaal gestolen worden'. Eigenlijk mag ik niet klagen, omdat het zo lang goed is gegaan. Maar ik kan het toch niet laten om het even te noemen. Twee weekenden achter elkaar, zelf gepland dus mijn eigen schuld en nog een reden om niet te klagen *zucht*. In het begin plan ik dat heel vrolijk in, zo deed ik dat vorig jaar ook.. dus moet ik het nu ook vol kunnen houden. Maar dan slaap ik een paar dagen heel slecht en dan heb ik het zo helemaal gehad. En dan is mijn lieve saab ook nog eens stuk. En niet zomaar voor de 100ste keer, maar dan ook echt stuk. Pensioen-leeftijd-stuk!! Rijp-voor-de-sloop-stuk!!! Hoogstwaarschijnlijk staat er met een of twee weken een bijna-nieuwe bolide voor mijn huis te glimmen.

Anyway ik vind mezelf behoorlijk zielig, totdat mijn oog valt op de tekst van de dag. Zo'n grappige gadget voor op hyves, it says:

De HEER zal je voortdurend leiden, hij zal je verkwikken in dorre streken, hij maakt je botten sterk en krachtig. Je zult zijn als een goed bevloeide tuin, als een bron waarvan het water nooit opdroogt. -- Jesaja 58:11

Hopeloos

Er zijn altijd terugkerende dingen in mijn leven die hopeloos lijken. Zoals bijvoorbeeld het schoonhouden van mijn auto, het niet willen fietsen, sporten of het bijhouden van een weblog. Het is inmiddels maart en ik constateer dat de laatste blog stamt uit februari!! Shame on me.

Ik kan zeggen dat ik mijn leven wil beteren, maar ik kan het ook niet doen en het blijven gooien op 101 verschillende soorten smoesen, die wel met de week beter worden overigens!

Nou hé snel dan even een korte update:
- Anne is alweer bijna op uitzending naar Afghanistan, de koop van hun huis is doorgegaan!
- Mijn fiets staat op mijn 'to do list'. Het plan is namelijk hem goed op te knappen, zodat ik gemotiveerd raak om te gaan fietsen.
- Nog geen ander werk.
- Nog steeds genietend van mijn huisje, zeker nu het weer lekkerder wordt.
- Na 22 jaar niet alleen een flinke griep te pakken gekregen, maar ook eens een vriendje!
- De nieuwe, lees heel oude cd, van Survivor is gister binnengekomen. Evenals een jasje dat ik bestelde op Marktplaats.
- Mijn boodschappen zijn weer op en ik heb ook weer geen zin om boodschappen te doen. Een mens kan zich best redden zonder melk!
- Zometeen pik ik het broertje van Hanneke op, een weekendje oppassen.
- Zondag maar eens een bezoekje brengen aan de Logos Hope.

Volger

Sinds ik wordt gevolgd, jawel door Li!, heb ik me voorgenomen wat vaker te gaan schrijven. Wie weet dat mijn 'volgers lijst' nog eens zal toenemen.

Vandaag is het maandag 01:33. De meeste mensen slapen, zo ook mijn patiënten. Het leuke van de PAAZ is de hoeveelheid verschillende mensen die je steeds weer tegenkomt. Ik vertel aan mijn vrienden de laatste tijd nog wel eens wat over 'walrusman', zo blijft zijn identiteit verhuld en onthul ik slechts zijn lichamelijke omvang. Deze meneer spookt al een aantal nachten, maar na mijn pilletje van een uurtje terug blijft het lekker stil. Eergister was hij tijdens een van de spookrondes ten val gekomen. Mijn collega Ina en ik, hebben met moeite hem omhoog moeten takelen. Mijn rechtervoet tegen zijn voeten, mijn linker achter zijn achterwerk en maar hopen dat hij niet zou urineren over mijn mooie allstars. Allebei een arm en eraan gaan hangen, top dat je zo 130 kilo optilt zonder pijn aan de rug te krijgen.

Hmmm.. wat is verder nog noemenswaardig. JA!!!! Oh shame on me, helemaal vergeten te noemen. Ik wilde al haast beginnen over mijn handen die vervellen tussen mijn duim en wijsvinger. Maar ik bedenk me dat ik HET nieuws van vorige week vergeten ben te vertellen:

Mijn zusje gaat trouwen!!

En wel met de enige echte Peter, die al jaren lang haar vriendje is en mijn zwager in spé. 28 augustus 2009 is de grote dag. Eerst nog even wat geregel, twee maanden Afghanistan, feestje van mijn ouders die 25 jaar getrouwd zijn... en dan hoppa het bootje in! 25 februari de eerste bruidsshow maar eens bezoeken. Ik houd jullie op de hoogte!

Militair hospital

Toen ik ziek was had ik niet veel zin tot schrijven, ondanks dat de inspiratie niet ontbrak. Eigenlijk had ik mijn kleppenprobleem wat breder willen uitlichten, maar aangezien mijn auto altijd onderwerp van gesprek is, zal ik nu een uitzondering maken. Wel een opmerking: als mijn auto de vier ton bereikt dit jaar is dit wel reden voor een feestje. Dit kan ik hier ook heel gemakkelijk noemen, aangezien ik toch nog geen 100 volgers heb!

Zoals je kunt zien aan de titel van deze blog zal ik wat schrijven over het militair hospital. Natuurlijk had dit ook enig ander onderwerp kunnen zijn, aangezien ikzelf de persoon ben die de titels verzint.

Annemarieke moest vorige week voor onderzoek naar het Militair Ziekenhuis in Utrecht. Mijn moeder was mee en achteraf de verhalen gehoord te hebben, zal ik een poging wagen de volgende keer zelf ook deel uit te nemen van dit gezelsschap. Anyway ze moest onderzocht worden voor tuberculose.. Nadat ze terug ws gekomen uit Afghanistan heeft ze last van haar longen. De dokter vroeg aan haar 'zijn we misschien zwanger?'. 'Nou' zei Anne 'ik hoop het toch niet, ik ken je net 5 minuten'. Vervolgens werden ze doorverwezen naar de volgende arts en die wist haar te vertellen dat ze het niet heeft, maar wel preventief medicatie moet slikken. Je kon dit zien als een preventieve strategie net als in de tijd van de Bosnië oorlog. De beste man legde dit mijn zusje uit die steeds gekker ging kijken. Mijn zusje is een schat, maar voor een geschiedenisles heeft ze meestal geen zin :)

Griepvirus

Na 22 jaar werd het griepvirus mij eens niet bespaard, dat werd tijd. Momenteel ben ik weer in gezonde toestand teruggekeerd, en in staat jullie op de hoogte te stellen van mijn ziekteperiode.

Het begon vorige week maandag. Ik zat in de nachtdienst en moest met de auto van Hanneke naar het werk. Mijn eigen auto had weer kuren, de gasklep bleef hangen. Eenmaal aangekomen was er geen wolkje aan de lucht. Naarmate de nacht vorderde begon ik te hoesten. Het was een irritant klein kriebelhoestje wat ook zeker te onderdrukken was. Annemarieke is, zoals jullie misschien weten, november jl. teruggekeerd uit Afghanistan en had bij terugkeer erg veel last van haar longen. Aangezien medicatie niet hielp, werd er een mantou-test gedaan (voor TBC), deze kwam positief terug. Dit viel samen met de opkomst van mijn kleine doch irritante, wel te onderdrukken hoestje. Om op de zaken vooruit te lopen: Ja, An is onderzocht. Nee, ze heeft geen TBC.

Dinsdag keerder ik voldaan mijn bed in en naarmate de dag vorderde nam mijn hoesten toe. Toen ik uit bed wilde gaan rond de klok van vijf uur, was mijn stem behoorlijk misvormd en de teller op de thermometer gaf koorts aan 38,6 Toen heb ik mijn werk gebeld om me ziek te melden voor dit laatste nachtje. Van dinsdag op woensdag sliep ik desondanks toch een paar uurtjes, maar het hoesten nam toe. Ik dacht toen aan een longontsteking, maar de koorts was inmiddels weg. Woensdag ben ik naar Ens gegaan om me daar te vervelen, ik begon aan het leegruimen van de zolder. Dat is ook wel nodig na 25 jaar troep verzamelen. Wij gaan zo'n beetje allemaal uit huis en daardoor kan er een hoop troep weg of mee. Bas natuurlijk uitgezonderd. De jongen met de meeste aantal dozen, tot mijn verbazing neemt hij ongeveer de helft van de zolder in beslag, blijft nog even lekker onder moeders vleugels.

Enfin het werd woensdagavond en na het eten hield plotseling mijn stem ermee op. Mijn keelpijn nam toe en zo mijn verkoudheid. Ik besloot om huiswaarts vroeg naar bed te keren.
Vervolgens nam de pijn en de benauwdheid toe en sliep ik slechts van 2 tot 5 uur. Nou ik dacht dat ik zou stikken in het hoesten. Je hebt tussendoor niet eens de kans om adem te halen, zo vol zitten je longen. Ineens groeit het respect voor alle patiënten met longproblemen (uitgezonderd de COPD mensen die het te danken hebben aan jaren roken).

Donderdagmorgen heeft mijn moeder Heelal maar afgebeld en de doktor. Nou die hoefde mij niet te zien want volgens hem heeft de helft van NL hieronder te lijden, hij zou wat voorschrijven. Mn moeder heeft me toen maar weer opgehaald, want thuis ziekzijn is ook niet alles. Koorts nam weer toe en de rest van de dag bestond uit hoesten, klagen, koorts, niet praten, ziekzijn, hoesten, veel keelpijn, ijsjes eten en zitten. Hoe saai! Diezelfde middag begon mijn kuurtje. Nou het is ook 22 jaar geleden dat ik mijn laatste kuurtje heb gehad, dus dit was dan wel een interessante kant van het ziekzijn. Het meest interessante vond ik toch wel de bijwerkingen. Naast mijn klachten kreeg ik nu ook nog eens: honger, zere handen en voeten, vocht vasthouden, rode tong met witte strepen etc. Anyway van donderdag op vrijdag heb ik ook geen oog dichtgedaan. Inmiddels had ik zo'n 40 graden koorts en geen paracetamolletje was bereid dit omlaag te brengen. Mijn benauwdheid was erg aanwezig dat ik soms moest kotsen van de benauwdheid. Eten wilde ook al sinds dinsdag niet meer, dus zoveel viel er gelukkig niet te kotsen. Is ook geen fijne combinatie moet ik eerlijk toegeven, keelontsteking en kotsen.

Vrijdag heb ik de hele dag met een rood hoofd gelopen. Mijn moeder dacht dat ik lekker gezond had, maar schijn bedriegt. Overigens heb ik daar nu wel de tijd voor, maar mag dat niet van het antibioticakuurtje.. nooit geweten.

Ik maak maar een sprong naar de dag van vandaag aangezien de dagen die volgden even saai bleven als de dagen die hierboven beschreven staan. Uitgezonderd de zondagavond toen ik bezoek kreeg van Hanneke. Inmiddels ben ik van de keelontsteking en bronchitis af. Slechts lichte verhoging en geen stem zijn overgebleven. Ik voel me als herboren en heb zin om weer wat te doen. Alleen jammer en lastig dat mijn stem er niet is. Heel vreemd voor iemand als ik.

Verstandskies (deel II)

Ik wilde eigenlijk ook terugkomen op het feit dat mijn verstandskies is getrokken niet al te lange tijd terug. Vandaag namelijk vroeg ik mij af wat voor witte substantie in het gedaante van een draadje, er door mijn mond gleed. Uitgespuugd in de gootsteen leek dit verdacht op een touwtje. Je raadt het al: de hechting is losgegaan. Ik wilde je deze blijde boodschap niet besparen!

De logica van het tankstation

Mijn lieve oude Saab heeft een kleine gastank, zo'n 45 Liter. En daar rijd ik ongeveer 300 km. mee. In de weekenden moet ik altijd even nadenken of ik wel genoeg gas heb voor de komende nachtdiensten, aangezien mijn auto niet meer op Benzine wil rijden. Smaakt waarschijnlijk minder lekker... De logica is normaal gesproken zo: tanken tot en met 21.00 uur in Emmeloord. In Ens kan je tanken tot 22.00 uur en op zondag is de pomp buiten gebruik.

Vanochtend besloot ik de auto in Emmeloord na mijn schoonheidsslaapje af te tanken aangezien er reeds 280 op de teller stond. Om 18.00 uur scheur ik naar van Staveren. Tot mijn grote verbazing: dicht! Ik door naar de andere van Staveren (bij vd Valk), tot mijn nog grotere verbazing: OOK DICHT

Thuisgekomen staat er inmiddels 291 op de teller en vraag ik mij sterk af of ik Ens kan halen. Ach het is een feestdag en dat is weer hetzelfde als de zondag, dus ik besluit niet naar Ens te keren. Ik bel een van de mannelijke personen op die altijd voor mij klaarstaat, mijn vader. En jawel.. ik mag een auto van hun lenen vannacht.

Echter eerst komt de hele familie inclusief aanhang een nieuwjaarsbakje drinken bij mij. Daarna rijden we gezamenlijk richting Ens, dan kan ik de auto morgenochtend aftanken.

Mijn mooie ijzeren Hein voorop, gevolgd door de rest voor het geval mijn tank leeg zou zijn. En ja hoor... net voorbij de picknickplaats krijgt mijn schoonheid ademhalingsproblemen. Ik twijfel geen minuut en druk mijn alarmlichtjes aan, hop de vluchtstrook op en lekker met de motor uit uitrollen. Peter en Anne volgen mijn voorbeeld, een onbekende persoon volgt ook dit voorbeeld en mijn ouders sluiten de rij door ook mijn voorbeeld te volgen. De onbekende persoon snapt er helemaal niks en besluit zijn alarmlichten uit te doen en weer de N50 op te keren.

Als wij allen uitgerold tot stilstand zijn gekomen, springen de mannen uit de auto en de vrouwen blijven lachend achter 'die gekke van Wijnens ook met hun barrels'. Mijn schoonheid wordt richting Ens getrokken en tot mijn grote verbazing doet daar de pomp het gewoon!!

Snap jij de logica?