Verstandskies laten trekken

Afgelopen woensdag (17/12) was het zover: mijn eerste verstandskies - ook wel wijsheidstand in het Belgisch- werd getrokken. Ik ben altijd bang geweest dat mijn gebit scheef zou komen te staan door het drukken van de verstandskiezen. Nu mijn kies linksonder ook wat pijn aan het tandvlees begon te doen, werd het tijd om deze te laten trekken. Een hele aardige chirurg die luisterde naar de naam: de Lange, vertelde mij dat dit een fabel was. Mijn eerste reactie was natuurlijk 'oh laat hem dan maar zitten'. Maar dr. de Lange vond dat deze er best uit kon nu ik er toch was.

Een aardige blonde stagiaire mocht mij verdoven met drie prikjes. Daarna moest ik in een andere kamer op de stoel gaan liggen en werd ik bedekt met groene doeken. Om zo het ziekenhuis gevoel extra op te wekken. Enfin dr. de Lange - inmiddels voorzien van een wit pak, een blauw netje voor op zijn hoofd en een mondkapje- pakte een tang, keek of de verdovig werkte en plop de kies werd getrokken. Nog geen twee minute werk! Ik ben reuze benieuwd wat zo'n dokter verdient aan een verstandskies.

De vraag die mij nu vaak gesteld wordt: hoe kijk je erop terug? Dan zeg ik 'de ingreep valt mee, daarna is het wat minder'. Momenteel ben ik stabiel. Alleen drukt er een gemeen puntje, van onbekende aard, vanuit mijn tandvlees richting mijn tong. Mijn mond wil nog niet volledig open en het kauwen van mijn eten vind plaats aan de rechterkant. Het spoelen met Chloorhexidine heb ik opgegeven, wat een vieze troep! Je tong gaat prikken en al je eten smaakt de komende 5 uur naar niks... Lang leven de verstandskiezen die overigens niet eens een functie hebben!