De afgelopen week ben ik trotse oppasser geweest van mijn moeder haar blauwe Saab. - Ja degene waarmee ik pas een andere auto aantikte bij het inparkeren. Wat uiteraard haar vertrouwen in mijn rijkunsten niet beschaamde. - Omdat aan haar sleutelbos ook mijn huissleutels zitten, kies ik ervoor om mijn deur overdag op slot te houden met haar sleutelbos. Daarnaast is er dus een tweede sleutelbos in omloop, namelijk die van mijzelf. Naast mijn huissleutels is er aan deze bos ook een sleutel te vinden voor mijn brievenbus beneden in de portiek.
Vanavond koos ik ervoor om tijdens mijn ontbijt de folders uitgebreid te gaan bestuderen. Ik liep naar beneden met mijn eigen sleutelbos en opende nietsvermoedend de brievenbus. Echter tot mijn grote schrik hoorde ik boven mijn voordeur in het slot vallen. Het slot waar nog de sleutelbos van mijn moeder in zat!!
Ja hoor... ik kon niet meer naar binnen. Schaamtevol bel ik aan bij mijn onderbuurman. Deze heeft mij al vaker uit benarde situaties geholpen. Maar vandaag kreeg ik geen gehoor. Ik ben uitgeweken naar mijn achterbuurvrouw Cynthia. Met haar telefoon werden de hulptroepen ingeschakeld: ouders, opa en oma, Hanneke, Frans.. het baatte niet. Mercatus spoedlijn gaf aan dat ze mij best binnen wilde laten, maar dat ik dan wel een rekening achteraf kon verwachten tussen de €100 en €150 euro. Ik bedankte vriendelijk met de boodschap dat ik dan liever een raampje intikte.
Enfin, na buurtonderzoek kwamen Cynthia en ik aan een hele hoge ladder. Deze werd tegen het balkon geplaatst en toen was het leed geleden.
